• Hayatı Yaşanır Kılmak İstiyorsan Bunu Yapmak Zorundasın

    En son ne zaman kendinle başbaşa kaldın? Hayır , gerçekten. Ne zaman bir kafeye gidip kendine bir şeyler ısmarladın? Ne zaman en sevdiğin restaurantta yer ayırtıp kendini yemeğe çıkardın? Ne zaman çok sevdiğin yerlere tek başına gittin? Ne zaman bi kadeh kaldırdın kendine? Peki en son bunu yaptığında kimdin? “Ya nasıl sorular bunlar Ceren…” Evet haklısınız sadede gelelim hadi. Diyorum ki kalabalığın içinde kendimizi kaybediyoruz. Ondan bi’ fikir, bundan bi tavsiye derken kendimiz ne hissediyoruz, ne düşünüyoruz, neyi seviyoruz, hangisi bizim fikrimiz, hangisi başkasından etkilendiğimiz bir düşünce, hepsi birbirine giriyor… Bir süre sonra başkaları gibi davranmaya, başkaları gibi düşünmeye, başkaları gibi konuşmaya başlıyoruz belki de. Bu bir ayıp değil, bu…

  • Kalbin Kırılmasın Diye Daha Ne Kadar Saklanacaksın?

    Ne kadar çok korkuyoruz kalbimizin kırılmasından. Ödümüz patlıyor. En ufak bir ihtimali bile bizi perdelerin arkasında tutmaya yetiyor. Aman kalbimiz kırılmasın, aman canımız yanmasın, aman üzülmeyelim… Kim bilir nice ilişkiler, yaşanacak nice güzel anılar daha gerçeğe dönüşmeden yok oldu gitti bu uğurda… Neden kaçtık, neden korktuk? Kalbimizin kırılmasından. Peki, tek bir sorunun yanıtını almak istiyorum. Eğer kalbin kırılmazsa kim olduğunu nasıl bileceksin? Hadi evinin kapısını kitleyip dışarı bile çıkmadan otur. Kalbini kimse kıramasın diye hareket bile etmeden öylece dur. Hayatının sonuna kadar güvenli alanında öylece durup ömrünün geçmesini bekle. Bekle ki kimse seni bulup kalbini kıramasın. Seni bulacak olan güzellikler de, felaketler de elinle koymuş gibi gelir bulur seni. Sen ise hayatı…